PINAGSUOT AKO NG ASAWA KO NG UNIPORME NG KATULONG SA KANYANG PROMOTION PARTY AT IPINAGMALAKI ANG KABIT NIYA—PERO NATIGILAN ANG LAHAT NANG YUMUKO ANG BIG BOSS AT TINAWAG AKONG “MADAM CHAIRWOMAN!”
KABANATA 1: ANG PAGKUKUBLI NG ISANG REYNA
Ako si Victoria. Sa loob ng limang taon, nakilala ako ng asawa kong si Marco bilang isang simpleng maybahay. Walang trabaho, tahimik, at palaging nag-aasikaso sa kanya. Ngunit ang hindi niya alam, isa lamang itong pagpapanggap. Ako ang nag-iisang tagapagmana at lihim na Chairwoman ng Vanguard Holdings, ang pinakamalaking conglomerate sa bansa na nagmamay-ari ng dose-dosenang korporasyon, kabilang ang Apex Industries—ang kumpanyang pinagtatrabahuhan ni Marco.
Pinili kong itago ang aking yaman at kapangyarihan dahil gusto kong makaranas ng tunay na pag-ibig na hindi nakabatay sa pera. Noong una, mabait at malambing si Marco. Ngunit habang umaangat ang kanyang posisyon sa kumpanya, unti-unti siyang nilamon ng kayabangan. Naging malamig siya, palaging galit, at madalas akong maliitin dahil sa pagiging “palamunin” ko raw.
Naging bulag ako sa pagmamahal, hanggang sa dumating ang araw na mismong siya na ang sumira sa natitirang respeto ko sa aming pagsasama.
KABANATA 2: ANG UNIPORME NG PANG-IINSULTO
Araw ng Sabado. Nag-organisa si Marco ng isang malaking VIP Promotion Party sa isang marangyang villa matapos siyang hirangin bilang bagong Senior Vice President ng Apex Industries. Inimbitahan niya ang lahat ng matataas na opisyales, mga kliyente, at ang CEO ng kumpanya na si Mr. Alejandro.
Nasa kwarto ako, nag-aayos at isinusuot ang isang simpleng itim na dress para sa party, nang biglang pumasok si Marco. Ibinato niya sa aking mukha ang isang itim-at-puting damit.
Kumunot ang noo ko. “Ano ito, Marco?”
Isang mapang-asar na ngiti ang sumilay sa kanyang labi. “Uniporme ng katulong. Iyan ang isusuot mo ngayong gabi.”
“Ano?! Asawa mo ako, Marco. Bakit mo ako pagsusuotin ng ganito sa party mo?”
Tumawa siya nang pagak. “Asawa? Sa papel, oo. Pero sa totoo lang, ikinahihiya kita, Victoria. Tignan mo nga ang sarili mo—wala kang narating, wala kang ambag. Mamaya, darating ang mga elite ng lipunan. Hindi kita pwedeng ipakilala bilang asawa ko dahil nakakasira ka ng imahe. Kaya kung gusto mong maging kapaki-pakinabang, magsuot ka ng uniporme, magbitbit ka ng tray, at magsilbi ka sa mga bisita ko. Kung hindi, lumayas ka na ngayon din!”
Tinitigan ko siya nang maigi. Sa halip na umiyak o magwala, isang malamig na kalmado ang bumalot sa akin. Gusto mong makita kung gaano ako ka-walang kwenta? Sige, pagbibigyan kita.
“Susundin kita, Marco,” mahina ngunit matigas kong sagot.
KABANATA 3: ANG KABIT SA HARAP NG MADLA
Pagsapit ng gabi, napuno ng kislap at tawanan ang buong villa. Nakasuot ako ng uniporme ng katulong, may hawak na tray ng champagne, at tahimik na naglilibot sa mga bisita.
Biglang tumigil ang musika. Kinuha ni Marco ang mikropono sa gitna ng sala. Sa kanyang tabi ay isang maganda, bata, at nakasuot ng napakamahal na pulang gown—si Chloe, ang kanyang dalawampu’t apat na taong gulang na Executive Assistant.
“Magandang gabi sa inyong lahat!” masayang bati ni Marco. “Salamat sa pagdalo sa pagdiriwang ng aking promosyon. Ngunit bukod sa tagumpay ko sa trabaho, gusto ko ring ipakilala ang babaeng nasa likod ng aking mga tagumpay. Ang aking partner sa buhay at sa negosyo… si Chloe!”
Nagpalakpakan ang mga tao. Hinalikan ni Marco si Chloe sa labi sa harap ng lahat ng tao. Pakiramdam ko ay sinampal ako ng paulit-ulit. Kaya pala hindi niya ako gustong ipakilala bilang asawa, dahil plano niyang iparada ang kanyang kabit!
Napadaan ako malapit sa kanila upang kumuha ng basyong baso. Nang makita ako ni Chloe, sinadya niyang itapon ang laman ng kanyang wine glass sa aking sapatos.
“Oops. Sorry, yaya,” maarteng sabi ni Chloe habang tumatawa. “Pakilinisan nga ito. At bilisan mo, ang bagal-bagal mong kumilos. Hindi ko alam kung bakit kumuha si Marco ng katulong na kasing-tanga mo.”
Nagtawanan ang mga bisita sa paligid. Tiningnan ako ni Marco nang may pandidiri. “Narinig mo ang sinabi ng future wife ko. Maglinis ka, bilis!”
Kumuha ako ng basahan at dahan-dahang pinunasan ang sahig. Tiniis ko ang bawat halakhak at pang-iinsulto. Naghihintay lamang ako ng tamang pagkakataon.
KABANATA 4: ANG PAGDATING NG BIG BOSS
Maya-maya, nagkagulo sa may main entrance. Bumukas ang malaking pinto at pumasok si Mr. Alejandro, ang respetado at kinatatakutang CEO ng Apex Industries. Nakasuot siya ng pormal na suit at may kasamang dalawang bodyguard.
Mabilis na iniwan ni Marco si Chloe at patakbong sumalubong sa CEO, todo-ngiti at halos lumuhod sa pagbati.
“Mr. Alejandro! Isang malaking karangalan po na makadalo kayo sa aking party. Maraming salamat po sa promosyon—”
Ngunit hindi siya pinansin ni Mr. Alejandro. Ang mga mata ng matandang CEO ay nakatitig sa akin. Kasalukuyan akong nakatayo sa gilid, hawak ang maruming basahan at nakasuot ng damit ng katulong.
Nanlaki ang mga mata ni Mr. Alejandro. Namutla siya na parang nakakita ng multo. Nilagpasan niya si Marco, na kasalukuyang nakalahad pa ang kamay, at nagmamadaling naglakad palapit sa akin.
Nang makalapit siya, ginawa niya ang isang bagay na nagpatigil sa paghinga ng lahat ng tao sa loob ng villa. Yumuko siya ng siyamnapung degree (90-degree bow) sa aking harapan.
“Madam Chairwoman! Diyos ko, bakit po kayo nakasuot ng ganyan? At bakit po kayo naglilinis ng sahig?!” nanginginig na tanong ng CEO.
KABANATA 5: ANG PAGGUHO NG KANILANG MUNDO
Natahimik ang buong paligid. Kahit ang pagbagsak ng isang karayom ay maririnig mo.
Nalaglag ang panga ni Marco. “S-Sir Alejandro? A-Ano pong sinasabi ninyo? Katulong po namin ‘yan! Nababaliw na po ba kayo, bakit niyo tinatawag na Chairwoman ang walang kwentang babaeng ‘yan?!”
Lumingon si Mr. Alejandro kay Marco, nag-aapoy ang mga mata sa galit. PAK! Isang malakas na sampal ang dumapo sa pisngi ng asawa ko.
“Kumurap ka at bawiin mo ang sinabi mo, Marco!” kulog na sigaw ng CEO. “Ang babaeng tinatawag mong walang kwenta at katulong ay si Victoria Valderama! Ang nag-iisang may-ari ng Vanguard Holdings at ang mismong boss ko! Ang kumpanyang pinagmamayabang mo ay pag-aari niya!”
Gumuho ang mundo ni Marco. Nawala ang kulay sa kanyang mukha. Tumingin siya sa akin nang may matinding panginginig. Napaluhod si Chloe sa sahig dahil sa pangangatog ng mga tuhod niya.
Itinapon ko ang maruming basahan sa mukha ni Marco. Inayos ko ang aking buhok at tumayo nang tuwid, hawak ang awtoridad na matagal kong itinago.
“Inakala mo na dahil tahimik ako, mahina ako,” malamig kong sabi habang nakatingin sa kanya mula sa itaas. “Binigyan kita ng limang taon upang patunayan na karapat-dapat ka sa pagmamahal ko. Pero ngayon, pinatunayan mo lang na isa kang basurahan.”
“V-Victoria… mahal ko… p-patawarin mo ako! Hindi ko alam! Nagkamali lang ako!” umiiyak na gumapang si Marco at pilit na niyayakap ang aking mga binti.
Sinipa ko siya palayo. “Huwag mo akong hawakan gamit ang marurumi mong kamay.”
Humarap ako sa CEO. “Mr. Alejandro.”
“Yes, Madam Chairwoman?” mabilis na sagot nito.
“Tanggalin mo sa pwesto ang lalakeng ito ngayon din. Bawiin mo ang kotseng ibinigay ng kumpanya, i-freeze mo ang lahat ng bank accounts niya na naka-konekta sa payroll natin, at tanggalin mo rin ang kabit niyang si Chloe. I-blacklist sila sa lahat ng industriya sa buong bansa. Gusto kong gumapang sila sa hirap.”
“Masusunod po, Madam.”
“V-Victoria! Parang awa mo na! Wala na akong pupuntahan! Baon ako sa utang!” hagulgol ni Marco habang kinakaladkad siya at si Chloe ng mga bodyguards palabas ng villa.
Pinanood ko silang itapon palabas sa kalsada, habang ang mga bisitang kanina ay nagtatawanan ay ngayon ay nakayuko sa akin sa matinding takot at respeto. Hinubad ko ang apron ng katulong at ibinagsak ito sa sahig.
Hindi na ako ang asawang pwedeng apakan. Ako si Victoria Valderama, ang reyna ng sarili kong imperyo, at kakatapos ko lang maglinis ng kalat sa buhay ko.
